firdevss
11-29-2008, 03:26 PM
Gel artik bitsin bu hasret...
Gece oldugunda... Nefesim kesiliyor... Nefes almak bile bana zor geliyor artik. Gözlerimin önündesin her zaman. Gülümseyisiniz görüyorum. Ellerimden tutuyorsun. Ama ben sana dokunamiyorum. Buz kesmis vücuduma ilik birseyler akiyor. Beynimde bir ses yankilaniyor "Seni Seviyorum". Bu sözle icimdeki o kocaman ama bi o kadarda kücülen dünyam bu sözle yankilaniyor, bu söz icimde ciglik olup yankilaniyor.
Neden benden uzaktasin sevdigim, yoldasim, yüregim, herseyim. Yanimda olsan yine özlerim seni, yanimda olsan gözlerinde yok olsam, denizler kadar o saf sevginde bogulsam, isigindan aydinlansam, bedeninin atesinde kavrulsam... Ve seninle yok olsam...
Canim yaniyor sensizlikte, yok oluyorum yavas yavas ve usulca.Birileri yüregimi söküyor yerinden sanki, beynime bir sanci saplaniyor... Dinmiyor sancisi ne yapsam. Nefes aliyorum yetmiyor. Her defasinda cigerlerime bütün havayi dolduruyorum ama yetmiyor. Aldigim havada senin kokun, senin nefesin yok ki yetsin bana kücük bir nefes... Sen olmayinca heryer soguk bir savastan cikmis gibi sessiz ve susuz bir sekilde bekliyor.
Daha da artiyor sancilar! Gözümün önünden hayali bir yüz geciyor. Bu yüzle aklima gelen tek sey, tek kelime dudaklarimdan, yüregimden süzülerek cikiyor ".........." Bütün acilar bitiyor sanki, gözlerimdeki yaslar yanagimdan süzülüp giderken beni de alip götürüyorlar sanki bu sensizligin icinden.
Sensiz olmak ölüm mü? Yoksa ölüm denilen sey sensizlik mi? Ölüm de bu kadar aci verir mi? Yada sevgini ölümü olur mu? Yürekteki bu yangin söner mi ölümle? Ben senin hasretinde her gün ölüme daha cok yaklasiyorum... Gel artik bitsin bu hasret.
Seni ne kadar cok özledim bir bilsen...
SENI SEVIYORUM
Gece oldugunda... Nefesim kesiliyor... Nefes almak bile bana zor geliyor artik. Gözlerimin önündesin her zaman. Gülümseyisiniz görüyorum. Ellerimden tutuyorsun. Ama ben sana dokunamiyorum. Buz kesmis vücuduma ilik birseyler akiyor. Beynimde bir ses yankilaniyor "Seni Seviyorum". Bu sözle icimdeki o kocaman ama bi o kadarda kücülen dünyam bu sözle yankilaniyor, bu söz icimde ciglik olup yankilaniyor.
Neden benden uzaktasin sevdigim, yoldasim, yüregim, herseyim. Yanimda olsan yine özlerim seni, yanimda olsan gözlerinde yok olsam, denizler kadar o saf sevginde bogulsam, isigindan aydinlansam, bedeninin atesinde kavrulsam... Ve seninle yok olsam...
Canim yaniyor sensizlikte, yok oluyorum yavas yavas ve usulca.Birileri yüregimi söküyor yerinden sanki, beynime bir sanci saplaniyor... Dinmiyor sancisi ne yapsam. Nefes aliyorum yetmiyor. Her defasinda cigerlerime bütün havayi dolduruyorum ama yetmiyor. Aldigim havada senin kokun, senin nefesin yok ki yetsin bana kücük bir nefes... Sen olmayinca heryer soguk bir savastan cikmis gibi sessiz ve susuz bir sekilde bekliyor.
Daha da artiyor sancilar! Gözümün önünden hayali bir yüz geciyor. Bu yüzle aklima gelen tek sey, tek kelime dudaklarimdan, yüregimden süzülerek cikiyor ".........." Bütün acilar bitiyor sanki, gözlerimdeki yaslar yanagimdan süzülüp giderken beni de alip götürüyorlar sanki bu sensizligin icinden.
Sensiz olmak ölüm mü? Yoksa ölüm denilen sey sensizlik mi? Ölüm de bu kadar aci verir mi? Yada sevgini ölümü olur mu? Yürekteki bu yangin söner mi ölümle? Ben senin hasretinde her gün ölüme daha cok yaklasiyorum... Gel artik bitsin bu hasret.
Seni ne kadar cok özledim bir bilsen...
SENI SEVIYORUM